Aanstaande vrijdag begint in Vlissingen Film by the Sea. Dat is weliswaar een internationaal filmfestival, maar juist omdat het in Vlissingen wordt georganiseerd schrijven wij er meestal niet over.
Dit jaar kunnen we het niet laten, vanwege de competitie van het Zeeuws Licht programma, die ook onderdeel is van het festival. In die competitie zien we namelijk meerdere bekende namen uit Middelburg.
Zo is er de documentaire ‘Bloedlijnen‘, van Fifi Visser en André van der Hout. Uit de omschrijving: Hoe verhoud je je tot een lugubere familiegeschiedenis? Het is een vraag die nazaten van tot slaaf gemaakten en nazaten van slavenhouders lange tijd vakkundig onder het tapijt hebben geschoven. In de documentaire Bloedlijnen komen zes families aan het woord, die in een meerstemmig verhaal laten zien hoe zij omgaan met de barsten in dit zwijgen.
Een korte documentaire is gemaakt door Rinus en Loes Souisa. ‘Getekend door zijn leven‘ is een intieme verfilming van het dagboek van hun (schoon)vader Henk Kooger uit Vlissingen. Verrassend! We wisten niet dat de twee hier aan werkten.
Nog een documentaire die ons verraste: ‘Thuiskomen‘, van Eli Verhage. Die kennen we ook van Boldr – Digital Agency. We citeren: “Eli Verhage is een Nederlandse veteraan van missies in Afghanistan en Irak, die na zijn militaire dienst als fotograaf werkte in Afghanistan. Thuiskomen is een persoonlijk verhaal, waarin hij met andere veteranen in gesprek gaat over de impact van militaire missies op hun leven.”
Maar we zoomen even extra in op de korte film Psalm 22, van Veerle Meijaard. Veerle hebben we, op afstand, zien opgroeien omdat we haar ouders kennen. Toen haar moeder in mei liet doorschemeren dat Veerle een film aan het opnemen was in Nieuw-Middelburg vroegen we of een kijkje mochten komen nemen. Dat mocht. De ‘kleedkamer’ was in het huis van Peter en Ingrid, waar we in 2019 eens te gast waren, in het kader van de verduurzaming van een oude bakkerij.
Een extra leuk detail: Veerle had als regisseur onder meer gekozen voor Ella van de Vreugde als actrice, ook al een dochter van goede bekenden. Verder zagen we ook Janette, de moeder van, en Eric, een bekend gezicht uit de Middelburgse retail. Het was grappig, om hen op een filmset tegen het lijf te lopen. En die titel? Sla de bijbel er maar op na.
Bij de opnames zelf konden we helaas niet zijn. Het huis was letterlijk te klein omdat ook voor zo’n korte film een hele crew nodig is, én allerlei apparatuur. Maar het zag er bijzonder uit allemaal. De acteurs en figuranten waren nogal specifiek gekleed. Veerle, die studeert aan de LUCA School of Arts in België, legde achteraf uit:
“De film steunt op het verhaal van mijn vader. Hij komt uit een oud-reformatorisch milieu en heeft al jong het geloof in twijfel getrokken.
Het hoofdpersonage Janna neemt daarom haar ‘jonge ik’ mee naar haar ouderlijk huis omdat ze niet meer bij haar past. Janna is jaren geleden vetrokken uit haar geboortedorp naar de randstad. In deze film heb ik een werkelijkheid gecreëerd waarin haar ‘jonge ik’ daadwerkelijk een lichaam heeft. Visueel lijkt mij dit interessant omdat de last die zij al jaren met zich meedraagt in een vorm gegoten kan worden.
Deze film is ter verduidelijking geen kritiek op het reformatorische geloof. Dat zou te makkelijk als atheïst. Het is een andere wereld waar mensen buitenom in het Zuiden van Nederland vaak geen weet van hebben. Het is dus meer een beschouwende film met een surrealistisch decor. Aangezien mijn familie gereformeerd is (buitenom mijn ouders) vind ik dat ik dit verhaal vertellen kan.”
Nou dat kan dus zeker. En samen met alle anderen straalt ze binnenkort dus op dat mooie podium in Vlissingen. Dat de beste moge winnen!
Cinema Middelburg werkt overigens ook samen met Film by The Sea. Onze cinema verzorgt het educatieprogramma voor basisscholen en ontvangt bijna 1000 Leerlingen tijdens het festival! Dit is een mooie samenwerking van ons met FBTS en Cultuurpunt.