Expo All Cops Are in de ZB: kijken naar de mens achter het uniform
Maakt een uniform je anders? Of kijken wij anders zodra iemand een uniform draagt? Die vragen staan centraal in de expositie All Cops Are, die van 9 juni tot en met 7 juli 2026 te zien is in de ZB in Middelburg.
Acht Cola
De titel knipoogt bewust naar de bekende, harde leus ACAB, oftewel ‘All Cops Are Bastards’. Of ‘Acht Cola, Acht Bier’, dat kan ook. Maar wie bij deze expositie alleen denkt aan rellen, spandoeken of boze leuzen, komt bedrogen uit. All Cops Are doet iets interessanters: het haalt de bekende beelden over politieagenten uit elkaar. Niet met een vermanend vingertje, maar met een eenvoudige proef.
In het project laat een groep agenten zich twee keer bekijken en beschrijven door toevallige voorbijgangers op straat. Eerst in gewone kleding. Daarna in uniform. De voorbijgangers weten niet meteen wie ze voor zich hebben, maar maken toch razendsnel een profiel: op basis van houding, blik, huidskleur, gender, tatoeages, kleding of uitstraling. Wat voor iemand staat hier? Is deze persoon vriendelijk, streng, conservatief, benaderbaar, intimiderend, betrouwbaar? En verandert dat beeld zodra het uniform zichtbaar wordt?
Knop
Dat is waar All Cops Are de vinger op legt. We kennen allemaal wel agenten. Als buurman, familielid, klant, bezoeker, sportmaatje of gewoon als die vriendelijke wijkagent die je ergens in de stad tegenkomt. Maar zodra iemand ons bekeurt, aanspreekt of arresteert, kan er in ons hoofd zomaar een knop omgaan. Dan is het niet meer Jan, Fatima, Peter of Lotte, maar ‘de politie’. Omgekeerd gebeurt ook iets vreemds: als we hulp nodig hebben, bij een ongeluk, bedreiging of panieksituatie, hopen we juist dat diezelfde politie er snel is. Dat verschil, tussen wantrouwen en vertrouwen, tussen macht en hulp, tussen afstand en nabijheid, maakt het project zo interessant.
De expositie wil dan ook niet zeggen: zo moet je over de politie denken. Het project stelt vooral vragen. Hoe kijken wij eigenlijk? Wat vullen we zelf in? Wanneer zien we een mens, en wanneer vooral een functie? En hoe snel plakken we een oordeel op iemand, nog voordat die persoon iets heeft gezegd?
Yuri Veerman
All Cops Are is gemaakt door kunstenaar en ontwerper Yuri Veerman, in samenwerking met de politie. Veerman werkt vaker op het snijvlak van kunst, ontwerp, journalistiek en maatschappelijk debat. Op zijn eigen site vat hij zijn werk mooi samen met de woorden: Everything is political, everything is poetical. Eerder maakte hij onder meer Dit zijn onze Helden, een monumentale infographic over inkomensongelijkheid, The Shell Papers, rond de openbaarmaking van een Wob-verzoek, en Koppie Koppie, een confronterende webshop met mokken waarop foto’s van andermans kinderen stonden, bedoeld om mensen wakker te schudden over online privacy. Ook werkte hij aan publieke posterprojecten over de woningmarkt en de ‘uitverkoop’ van Amsterdam. Zijn werk begint vaak met iets herkenbaars, maar zet het net zo neer dat je er opnieuw naar moet kijken.
Dat gebeurt ook in All Cops Are. Je kijkt naar agenten, maar minstens zo goed naar jezelf. Naar je eigen eerste indruk. Naar je eigen vooroordelen. Naar die klik in je hoofd, die soms sneller gaat dan je zou willen toegeven.
De expositie in de ZB
De expositie is tot en met 7 juli te zien in ZB Middelburg, naast het Plein op de begane grond, tijdens de openingstijden van de bibliotheek. Een mooie aanleiding om even te blijven staan, te kijken, en misschien ook gewoon eens met elkaar in gesprek te gaan. Op socials schreef basisteam Walcheren gisteren dat lokale agenten proberen er zoveel als mogelijk dagelijks, in het begin van de middag, bij aanwezig te zijn om het gesprek met de bezoekers aan te gaan.
En dat werkt wel, zagen we gisteren. Net toen wij een paar foto’s wilden maken liepen we daar een agent tegen het lijf. We wilden net wat dingen vragen toen er een man tussen kwam die vroeg of de agent ook in dienst was. Want hij was net aangereden en wilde graag zijn verhaal kwijt. Onze vragen lieten we daarom maar zitten.
De politie op Wij zijn De Stad
“Wat ons uiteindelijk het beste is bijgebleven is dat menselijke aspect. Een agent is ook een sociaal werker, een hulpverlener. Wij burgers vergeten dat nogal eens. We schelden op de politie als we een bekeuring krijgen, en we roepen om meer blauw op straat als we ons niet veilig voelen. Maar als je bedenkt dat maar twintig mensen waken over een compleet eiland en dan toch kans zien zoveel te doen aan hulpverlening, dan krijg je veel respect voor hun werk. Wij althans wel.”
Zie hier de afsluitende alinea van een verslag op WZDS van tien jaar geleden, van een nachtje op pad in Middelburg, met politieagent Dennis. Anno 2026 denken we nog regelmatig terug aan dat nachtje, en aan andere items over Politie Walcheren, die later zouden volgen. Het respect is er nog altijd, en het menselijke aspect ook. We drinken regelmatig een biertje met mannen en vrouwen die werken als agent of bewaker. Het zijn toffe gasten, die ook gewoon hun werk doen, ook al is hun werk misschien niet zo gewoon.
Ter aanvulling: we zijn zelf nooit opgepakt en we pakten in ons leven maar een paar boetes, dus hebben ook weinig reden om ’tegen de politie’ te zijn. Maar vaste lezers weten dat we opgroeiden met punk en hardcore. Uit de platenkast vissen we nog steeds regelmatig albums van bands als M.D.C., The Clash, of The Exploited. En dan is het nog altijd heerlijk stuiteren op nummers als ‘Cop Cars‘. Ne-nah, Ne-nah Cops are after me. Here they come!
Maar dat is andere koek, voor een andere keer.
Geen zoekresultaten voor "{term}"
