Gisteren en vandaag (van 13.00 uur tot 13.00 uur) wordt in ZB Bibliotheek van Zeeland Hacking by the Sea georganiseerd. We kregen daar pas vroeg in de avond lucht van, maar we twijfelden niet lang. We wilden er graag even een kijkje gaan nemen. We weten zelf maar heel weinig van programmeren en hacken, maar we zijn dol op de cultuur er omheen. Op naar de Kousteensedijk dus!
Het sfeertje van de deze zogenoemde hackathon was precies zoals we hadden gehoopt: bijna 100 ict-studenten die samen zaten te werken aan het vinden van technische oplossingen voor uiteenlopende doeleinden. Een app die je motiveert en helpt bij het ordenen van werkstukken, een systeem dat de aanwezigen in een bepaalde ruimte telt zonder inbreuk te maken op de privacy, een toepassing die gesproken tekst omzet in code: dat soort dingen.
Bij een hackathon (een samentrekking van ‘hack’ en ‘marathon’) draait het allemaal om samenwerking. Grotere groepen mensen komen samen om in groepjes aan de oplossingen te werken. Kennis en skills worden zo mooi gecombineerd. Soms duurt zo’n hackathon 24 uur, soms zelfs nog langer.
Een tegenhanger in de gamewereld is de LAN-party. Juist aan die tegenhanger moesten we gisteren weer even denken. In december 2005 werd er in de ZB ook zo’n bijeenkomst georganiseerd. We waren net begonnen met bloggen en schreven er enthousiast over, omdat we bibliotheken als perfecte locaties zien voor dit soort ‘ontmoetingen’. Daar kwam toen veel respons op, zeker vanuit de bibliotheekwereld. Het was iets nieuws…en ook daarom interessant voor collega’s in andere steden en provincies.
Het leuke is dat het de deelnemers vrij staat te werken hoe en wanneer ze zelf willen. Sommigen zitten uren onafgebroken achter hun beeldscherm, maar er gebeuren ook andere dingen. Een beetje chillen of een uurtje slapen, een bord- of ander spel, een gezellig babbeltje: het kan allemaal. Gisteren werd er ook continu gespeeld op de tafeltennistafel, in de Wim Hofmanzaal. Ook voor beweging was er dus ruimte.
Veel mensen denken bij hacken aan de definitie in het woordenboek, ‘inbreken in een computer’. Dat is dus niet waar Hacking by the Sea om draait. De beschrijving op https://stringfixer.com/nl/Hacker_culture komt meer in de buurt.
Hoe dan ook tof dat Mahyar Emamjomeh en Ruben Verhoev dit vanuit HZ University of Applied Sciences kunnen organiseren, en steun krijgen van diverse bedrijven uit de regio. Die hebben uiteraard altijd interesse in programmeurs met bepaalde skills. Ook tof dat de ZB dit faciliteert. ‘Meer dan alleen boeken’, zeggen ze daar wel eens. Hacking by the Sea is er het levende bewijs van!