Met Wietse Kroes maakten we in 2016 voor het eerst kennis, vanwege zijn betrokkenheid bij de Middelburgse Watersportdagen. Afgelopen zomer spraken we hem weer eens. Hij vertelde toen dat hij in de Nieuwstraat de onderverdieping van het pand ‘Het Lelietie’ had gekocht, met de bedoeling er een appartement van te maken. Die verdieping was langere tijd in gebruik geweest als de opslagplaats van Bijou Lederwaren.
Deze week legt Wietse de laatste hand aan het nieuwe appartement, per 1 januari is het verhuurd. Toen hij ons vroeg of we wilden komen kijken twijfelden we natuurlijk geen moment. Altijd leuk!
We wisten tijdens het bezoek nog niet hoe het pand er tot vier maanden geleden uitzag, maar de bevriende architect, Anet Goemans Architect, stuurde ons gisteravond een paar foto’s van de situatie zoals die was. Wat een verschil! Waar het eerst niet veel meer was dan een soort loods met een paar kleine raampjes is het nu een appartement met prachtige glazen deuren, en fraaie doorkijkjes. Vanuit de keuken kun je nu zelfs door de vloer naar beneden kijken, naar de kelder die ook helemaal is aangepakt.
We hebben ook nog even gesnuffeld in de Krantenbank. We leerden dat het pand in de Tweede Oorlog sneuvelde en pas in 1942 weer werd herbouwd en nieuwe bewoners kreeg. Vóór de oorlog was het pand, toen nog met adres G 214, lang in gebruik als winkelpand. Eind 19e eeuw zat ene Baart er met een winkel in kleding, stoffen en nog veel meer, om te worden opgevolgd door twee generaties Janse, die handelden in verwarmingen etc. De mooie houten poort, die in het nieuwe ontwerp gewoon voor de glazen entreedeuren is gehandhaafd, kwam er dus ook pas in de oorlog.
Nieuwstraat 37A is enorm opgeknapt. Het is een van de vele voorbeelden van panden in de binnenstad van Middelburg die dit jaar een transformatie hebben ondergaan. In de Nieuwstraat zelf zijn er overigens nog meer huizen, die worden of zijn gerenoveerd of verbouwd.
En Wietse zelf? Die woont ook in de Nieuwstraat en zag deze klus ook een beetje als markering van een nieuwe fase in zijn leven. Weg bij een werkgever die toch net iets te ambtelijk was, en lekker zelf het pad uitstippelen. Daar kunnen we hem alleen maar gelijk in geven. Je leeft maar één keer tenslotte.
Foto’s collage 1: Anet Goemans
Afbeeldingen collage 2: Beeld- en Krantenbank Zeeland ZB