Joh! Harald Bergmann heeft gisteravond aangekondigd dat hij volgend jaar zal stoppen, als burgemeester van Gemeente Middelburg. Waarom hij dat doet kun je onder meer lezen bij de Middelburgse & Veerse Bode.
We vinden het persoonlijk best jammer dat hij stopt, maar we geven hem, na twee termijnen van zes jaar, geen ongelijk. Natuurlijk, hij koos er zelf voor, en we geloven hem oprecht als hij zegt dat hij z’n werk met veel plezier heeft gedaan, maar wat hebben we in de afgelopen elf jaar ook vaak gedacht “hij liever dan wij.” We zijn zelf nu eenmaal niet zo dol op officiële openingen en plechtigheden, maar als we de burgemeester nu ergens vaak zagen, dan was het wel bij zulke gelegenheden.
We zagen hem met talloze commissarissen en gedeputeerden, met het koningshuis en ministers, met oneindig veel schoolklassen en teams van sportclubs. Als je daar een compleet overzicht van zou zien, dan zou je schrikken. Nog eens een lintje doorknippen, alweer een druk op een of andere knop. We hebben er zelf geen ervaring mee, maar het is intensiever dan je zou denken misschien. We vergeten nooit die aankomst van de Oranjes, in 2018. Alle ogen gingen uiteraard naar het koningshuis, ook die van ons, maar achteraf werd onze aandacht vooral getrokken door het voetenwerk van de burgemeester. Protocollen, dames en heren. Je moet ze wel kennen in die rol. Kijk maar eens:
Bergmann is, als je telt vanaf 1900, de 19e burgemeester van Middelburg. Als je de lijst van Wikipedia erbij pakt zie dat er maar een paar waren die de functie 12 jaar vervulden. De kampioen is de heer Wolters, die maar liefst 15 jaar burgemeester was. Koos Schouwenaar was burgemeester van 2002 tot 2012, Chris Rutten was het van 1985 tot 1996.
Verwacht van ons geen politieke analyse. Dat laten we graag over aan de mensen die daar gespecialiseerd in zijn. Maar er waren lokale kwesties genoeg, in al die jaren. Dat zulke kwesties soms gepaard gaan met kritiek op burgemeesters en wethouders is een feit. Dat hoort erbij. Bij sommige van die kwesties kregen wij wel eens het verwijt dat we er niet over schreven. Tijdens de lockdowns van de corona-periode bijvoorbeeld. Dat snapten we heus wel. De boel stond toen nu eenmaal onder hoogspanning. Maar we blijven liefst weg bij zulke dingen. Als het even kan geven we politiek en religie geen ruimte op dit platform. Tenzij het onderwerpen betreft die over veiligheid of het algemeen belang gaan, natuurlijk.
Iets dergelijks geldt voor het privé-leven van onze bestuurders. Soms is er geen ontkomen aan, maar over het algemeen schrijven we daar niet of nauwelijks over. In zijn verklaring van gisteren sprak de burgemeester ook uit dat er veel is gebeurd in zijn leven, de afgelopen jaren. Het is goed dat hij dat deed, denken we. De menselijke maat.
Hoe dan ook: hij vertrekt pas volgend jaar, dus aan bedanken gaan we nog niet beginnen, maar een nieuwtje als dit is aanleiding genoeg om toch alvast een kleine duik te nemen in de archieven. Van die verspreking tijdens de Stadsfeesten Middelburg van 2019 tot die ene keer dat we hem tegen het lijf liepen in ons eigen stamcafé.