Vanmiddag, vanaf half vier, is Middelburg weer getuige van de jaarlijkse afstudeerceremonie van University College Roosevelt. Afgelopen woensdag werd er op de Helm en de Markt alvast op geoefend.
Over het fenomeen op zich schreven we vorig jaar al genoeg. Nu willen het graag nog even hebben over de vrouw die de studenten woensdag vanuit een raam op de eerste verdieping les gaf in ‘graduationhandelingen’: Marieke van de Laar. Het was een van haar laatste kunstjes voor de UCR, want binnenkort vertrekt ze naar Afrika, om zich in te gaan zetten voor studenten in Gambia. De PZC schreef er over in april, en in mei verscheen er een vergelijkbaar verhaal bij Udenhout-Centraal, want daar komt Marieke vandaan.
Marieke studeerde in 2008 zelf af bij de UCR, maar ze bleef hier. Ze werkte in verschillende rollen voor de organisatie. Ze verzorgde ook lang de communicatie en externe contacten. Dat deed ze heel goed en charmant. Als wij iets wilden van of met de UCR was Marieke altijd onze steun en toeverlaat. Gewoon een toffe vrouw, die snapt hoe sommige hazen lopen. Daarom willen we haar bedanken, voor al haar werk in Middelburg en wensen we haar veel succes met haar nieuwe initiatief.
We vragen ons nog steeds af of er veel veranderd is bij het universiteitscollege, sinds de eerdere bezuinigingen op en de veranderingen binnen de opleiding. Als buitenstaander merk je er allemaal niet zo gek veel van. Voor ons zelf geldt echter wel dat we het afgelopen schooljaar nauwelijks contact hadden met studenten en docenten. Met Marieke dus vooral ja. Ze beantwoordde recent bijvoorbeeld nog een mail van ons, over een bootje met het UCR-logo erop, bij Oostwatering. Want jazeker, ook over zulke dingen krijgen we wel eens vragen. Marieke wist gelukkig wèl meteen waar het over ging. Hulde.
We hadden recent nog wel contact met Craig Vis, van de UCR-alumnistichting Aurora. Hij legde ons uit dat er momenteel wel weer meer werk wordt gemaakt van de band met oud-studenten. Op zaterdag 2 mei organiseerden UCR en Aurora samen een Homecoming Weekend in Middelburg. Op die zonnige dag keerden ruim honderd alumni terug naar het voormalige stadhuis. Er waren oud-studenten van de eerste lichtingen, maar ook veel recentere alumni.
Ze gingen opnieuw de schoolbanken in, volgden lezingen van hun oude professoren, praatten bij, haalden herinneringen op en sloten de dag af met een receptie, een gezamenlijk fotomoment, een diner in de Burgerzaal en een borrel.
Volgens Aurora past dat Homecoming Weekend bij een nieuwe impuls voor het alumninetwerk. De vereniging wil de band tussen alumni en hun oude opleiding versterken, en oud-studenten stimuleren om betrokken te blijven bij de UCR-gemeenschap. Daarbij wordt ook nadrukkelijk gekeken naar nieuwe lichtingen, zoals de Class of 2026, die nu de deur uit wandelt maar natuurlijk altijd een beetje UCR blijft.
Marieke geeft op LinkedIn al aan dat ze zich altijd met UCR verbonden zal blijven voelen. Dat geloven we meteen.
Dat geldt ongetwijfeld ook voor Smaksh Mahajan. Die man, uit India, is net als de meeste andere studenten, ook een passant. Ook hij loopt mee vanmiddag. Maar Smaksh zullen we, net als Marieke, ook niet zomaar vergeten. En niet eens vanwege zijn (voor ons) bijzondere naam. Hij werkte in zijn begintijd een poosje in Seventy-Seven (waar zijn foto nog achter de bar hangt) en later bij SPAR City Middelburg. Bij UCR zat hij ook in allerlei suborganisaties. Altijd vrolijk, beleefd en belangstellend.
Hij moet ergens op de foto’s van afgelopen woensdag staan, maar voor de zekerheid pikten we ook even zijn foto van de website van UCR. De laatste in deze serie.
We wensen Marieke, Smaksh en al die andere studenten veel geluk en succes voor de toekomst. Tot bij een homecoming weekend, over een jaar of wat!