Ze is kwiek en energiek, scherp en goedlachs en ook nog eens mooi en eigentijds gekleed. Toen Ans van den Bosch-van Dillen ons vertelde dat ze al 92 is konden we het bijna niet geloven. Soms zeg je uit beleefdheid dat je iemand veel jonger had ingeschat, maar niet in het geval van Ans. Ze loopt gewoon op hippe sneakers, nota bene!
We bezochten Ans vorige week, op uitnodiging van Cyrina van Loon-Hamelink, die al enkele jaren haar hulp is. Ans is weliswaar nog zeer zelfstandig, maar in het huishouden is wat hulp zeer welkom. Cyrina schreef ons:
“Ik werk nu zo’n vijf jaar bij Ans. We schelen bijna 60 jaar, maar we treffen elkaar elke week weer met een glimlach. Ans was en is nog steeds een grote naam in Brabant, onder meer dankzij haar boetseer- en restauratiewerk. Nu in Middelburg draagt ze haar steentje bij met bijvoorbeeld een beeld van Betje Wolff in de Zeeuwse bibliotheek.”
en:
“In mijn werk zie ik veel ouderen die vereenzamen. Ze worden ouder, verliezen naasten en verliezen de wil om er op uit te gaan. Daar komen jullie om de hoek kijken. Jullie houden mensen up-to-date over wat er gaande is in de stad. En jullie wakkeren bij mensen de interesse weer aan, voor alles wat zich afspeelt in hun Middelburg.”
Ze besloot: “voor jongerenwerkers is het bijvoorbeeld duidelijk; zij zorgen ervoor dat jongeren hun leven zo goed mogelijk op de rit krijgen en houden. Maar wie ondersteunt eigenlijk de ouderen? Ik maak in mijn werk vaak mee dat er wordt gezegd: ‘ga je nu al weer weg? Je bent de enige die ik deze hele week zie.’ Ze vertellen vaak verhalen die ze niet altijd met anderen kunnen delen. Zo zie je hoe belangrijk het is om samen te zijn en elkaar te horen.”
Bij de kennismaking benadrukte Ans dat zij zich zeker niet eenzaam voelt, ondanks het feit dat haar man twee jaar geleden overleed. Ze is altijd bezig met creatieve dingen. Ze verveelt zich eigenlijk nooit. Maar ze is wel heel blij met Cyrina, die op haar beurt erg geniet van haar werk in de zorg. Ze vindt het heerlijk om iedere week weer haar cliënten te helpen bij de dingen die ze zelf niet meer kunnen. ” Het is heel dankbaar werk. Bij de meeste mensen kom ik al een paar jaar. Dan bouw je echt een band op.”
Samen bedachten Cyrina en Ans dat ze Wij zijn De Stad wilden bedanken met een creatief geschenk, ter ere van het 10-jarig jubileum. Ans boetseerde speciaal voor ons een beeld. Superlief!
Zo kwamen we al snel op Ans’ creatieve verleden in Brabant. Daar, in Vught, verzamelde ze in de loop van de jaren een enorme collectie Brabantse poffers, mutsen en klederdrachten uit de 19e en 20e eeuw. Die collectie, inclusief al het documentatiemateriaal, droeg ze in 2007 over aan Museum Vekemans, waar het nu al jaren een hoofdonderdeel van de totale collectie is.
Als je eventjes speurt in de online bronnen van Brabant zie je al snel dat ze nog veel meer heeft gedaan. Een item bij Omroep Brabant, over de mutsen uit het schilderij ‘De Aardappeleters’, van van Gogh, een video bij Brabants Erfgoed, over haar liefde voor ‘de poffer’ en, in de collectie van het Brabants Historisch Informatie Centrum – BHIC, foto’s van een jonge Ans als Vughtse gids in 1946, als lid van carnavalsvereniging de Versierders in 1972, en als acteur in een toneelstuk van de Vughtse Revue, in 1984. Zie de links onderin.
Ans van den Bosch-van Dillen. Wat een vrouw! En hoe mooi dat ze behalve met haar dochter ook zoveel leuks kan doen en bespreken met Cyrina. Dat is goud waard.
Bedankt dames! Jullie zijn De Stad!
Ans in de collectie van het BHIC
Een item bij het Vughts Museum
Historische afbeeldingen: Het Geheugen van Brabant (BHIC)