Degurutieni
Op donderdag 12 september 2024 treedt in Kaffee ’t Hof in Middelburg Degurutieni op. Entree is vrij, aanvang rond 21.00 uur.
Van de website van Voodoo Rhythm Records:
Verknipte platenspelers
Welkom in de wilde, bizarre wereld van Degurutieni en zijn eenmansband. Spooky exotica burlesque speelgoed junk Muzak Trash, gemaakt met kapotte cassettespelers en verknipte platenspelers, met op sommige nummers leden van Acid Mother Temple.
Dit is een compilatie met oudere nummers (zelf uitgebracht en op kleine labels) en nieuwe nummers die nooit eerder zijn uitgebracht. Ik vond het tijd dat de wereld kennismaakt met DEGURUTIENI (het duurde weken voordat ik zijn naam correct kon spellen hahaha). Hij toert voortdurend over de hele wereld (voor Covid-19), en treedt op in reguliere concertzalen, theaters, kunstgalerijen of zelfs op straat. Als je hem eenmaal hebt gezien, vergeet je hem nooit meer en vertrek je met een grote glimlach op je gezicht en een vraagteken in je hoofd.
Alco Degurutieni
Alco Degurutieni werd eind jaren ’60 geboren in de Nishinari-getto’s van Osaka (Alco Degurutieni: “Die tijd in de jaren ’70 was voor iedereen zwaar, met maandelijks rellen op straat, rode lichten van bordeelbuurten en de yakuza ‘maffia’ die ons dagelijks bekend waren. Deze herinneringen aan jeugdige chaos zijn sindsdien een katalysator geweest voor mijn Peter Pan-syndroom”). Degurutieni creëert harmonie door contrast, haalt melodie uit chaos en decadentie uit rommel. Op 13-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste boombox en werd hij de beste klant bij zijn lokale verhuur van platen, waar hij zich een weg baande door alle genres, van The Beach Boys tot Black Sabbath. Vanaf zijn 16e begon hij zijn eigen nummers te maken met de enige dingen waar hij toegang toe had: rommel, aangepaste kinderspeeltjes en een gehavende tape recorder. Al deze elementen spelen nog steeds een belangrijke rol in zijn muziekproductie vandaag de dag.
Op dat album hoor je ‘Acme in the afternoon’, een echte hitsong met Tom Waits blues jazz burlesque. Dan heb je ‘Blur Blur Blur’, super minimalistische verloren-in-de-ruimte blues, of het ongelooflijke ‘Midnight Express’ met een oosterse trash flair die je dat Blade Runner-gevoel geeft. De Fanfare Rockin tune ’13th floor city’ met het Orchestre du Belgistan (uit België) of mijn favoriet ‘Dreaming party’ dat klinkt als een psychedelische horrorfilm After-Trip.
Foto: Voodoo Rhythm Records



